ultimate heat sink
Το μέσο, συνήθως νερό ή ατμόσφαιρα, που δέχεται τη θερμότητα που απομένει στον αντιδραστήρα, ακόμη κι όταν έχουν χαθεί όλα τα άλλα μέσα απαγωγής της.
Ορισμός
Κατά τον ΔΟΑΕ, είναι το μέσο όπου η παραμένουσα θερμότητα μπορεί πάντα να αποβληθεί, ακόμη κι αν τα άλλα μέσα απαγωγής έχουν χαθεί ή δεν επαρκούν· συνήθως ένα υδάτινο σώμα ή η ατμόσφαιρα. Μετά τη Φουκουσίμα, οι δοκιμές αντοχής εξέτασαν πόσο χρόνο έχουν οι χειριστές για να αποκαταστήσουν τις λειτουργίες ασφάλειας αν χαθεί η ηλεκτρική ισχύς ή το ultimate heat sink. Στα ελληνικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδίδεται «τελική καταβόθρα θερμότητας».